Wauw,
lang geleden dat ik nog een update gepost heb! De laatste maand heb ik het
nogal lastig gehad met mij helemaal in te leven in het Spaanse leven. Ik ben
voor het eerst in mijn twintigjarige bestaan zo lang weg van huis, voor de
eerste keer woon ik ergens anders dan thuis, helemaal alleen (of dan toch met
twee kotgenoten). Maar nu ben ik er wel in geslaagd om mijn plekje te veroveren
in de Spaanse maatschappij, hip hoi!
Er zijn
heel veel dingen waavoor je zeker naar Granada moet komen, maar een ding waar
je eigenlijk toch niet naar hier voor moet komen is het hoger onderwijs.
Spijtig genoeg vallen de vakken die ik volg een beetje tegen. Eerst leek het
allemaal nog best mee te vallen; de introductie zegt nu toch niet zo veel over
wat het zal worden in de toekomst. Een van de vier vakken interesseert mij echt
wel en dat is ook moeilijker dan de andere.
Maar
genoeg over studies! Ik zal wat meer vertellen over mijn avonturen die ik
beleef buiten de universiteitsmuren. Ik heb al twee reisjes gemaakt met de
Erasmusorganisatie. Eerst ben ik een dagje naar Gibraltar geweest en een paar
weken daarna een weekendje naar Marokko. Ja hoor, ik doe het hier niet slecht.
Gibraltar
ligt helemaal op het uiteinde van Europa en geeft meteen zicht op de kust van
Afrika (prachtig!). En nog een vermeldenswaardig feit: het is een deel van
Groot-Brittannië. Dit kon je wel overal zien. Eerst al moesten we heel lang
aanschuiven om eindelijk de grens over te kunnen steken. Niet zo simpel met een
bus vol verschillende nationaliteiten! Daarna reden we door de straten van de
stad en alles zag er zo anders uit dan we al gewend waren. De straten typisch
Brits, de lantaarnpalen, de brievenbussen, de politieagenten, de gebouwen,
alles. Ik zou zelfs zeggen nog meer Brits dan Engeland! Het deed eigenlijk een
beetje vreemd aan en ik voelde mij in Disneyland of de Efteling.
Buiten
het karakter van de stad, is het er geweldig mooi. Eens je de berg bent
opgeklommen, heb je een prachtig uitzicht. Het is raar om te weten dat het
stukje land in de verte gewoon al Afrika is! Naast het uitzicht, konden we ook
genieten van het gezelschap van een hele bende apen. Gigantische apen! En
agressief ook nog; je bent aan het kijken naar het landschap en terwijl zit er
een aap in je rugzak te grabbelen.
Ik heb
het wel gehad met de apen en zoek de weg terug naar beneden. Een paar keer de
foute richting inwandelen en na een paar uur ben ik wel weer beneden Typisch
Jana, zeker?
Na een
paar uur vertraging (of hoe kan het ook anders in Spanje) eindigt de dag weer
in Granada.
Twee
weken daarna is het dan weer feest; tijd voor Marokko! Een heel weekend dit
keer. We vertrekken vrijdagmorgen met de bus naar Algeciras. Daar nemen we de
boot en komen aan in Ceuta (nog altijd Spanje). Van daaruit is het nog een
uurtje rijden voor we echt de Marokkaanse grens bereiken.
 |
| Tetouan |
De
eerste indruk van Marokko is dat het er nog vrij Westers uitziet; anders dan
wat ik mij voorgesteld had. Om onze eerste stop te bereiken, Tetouan, rijden we
langs een stukje prachtige zee. Ik denk dat ik daar nog wel wat langer had
kunnen blijven.
We
ontmoeten onze gids voor de komende drie dagen en dat is al meteen in de
sacoche. Jamel heeft er zin in en wij dus ook!
De
eerste dag bezoeken we Tetuouan, een prachtige stad. We wandelen er door de
smalle straatjes en zien magnifieke gebouwen. Op het einde van de dag gaan we
naar het hotel, een vier sterren hotel weliswaar! De verwachtingen werden
ruimschoots ingelost; er waren zachte bedden, een grote badkamer, alles erop en
eraan.
De tweede
dag bezoeken we Assilah en Tanger, weer twee hele mooie steden om te bezoeken.
De gids loodst ons door de Medina, de oude binnenstad, en we zien wel twintig
moskeeën. Ik vind het geweldig dat ik hier en daar wat Arabische woorden kan
ontcijferen. Zo blijft die studie toch ook nog up-to-date.
In de
namiddag drinken we een glaasje heerlijke muntthee op een terrasje. Terwijl we
daar zitten te genieten van de gezellige drukte, komt er een huwelijksstoet
voorbij. En ja, een hele stoet! Ze gaan met z’n allen de bruid thuis ophalen om
dan samen naar het feest te gaan waar de bruidegom wacht. Met veel toeters en
bellen gaan ze door de smalle straatjes van de stad. Wat een geluk dat we die
traditie echt hebben kunnen beleven.
Op naar
de volgende stop op het programma, de kamelen. Eerst dacht ik dat we echt een
hele rit op de kamelen gingen maken, maar dat was net boven mijn verwachtingen.
We konden eigenlijk enkel op een kameel gaan zitten om snel een foto te nemen
en er dan weer af te gaan. Veel te toeristisch voor mij!
De avond
gaat rustig voorbij (want we moeten wel al opstaan om 6u). De volgende morgen
gaat het er gemoedelijk aan toe. Voor de eerste keer tijdens de reis lopen we
een beetje vertraging op. Geen probleem, enkel Cheftchouen staat op het
programma. Cheftchouen is een klein dorpje met enkel blauwe en witte huizen. Het
is er prachtig, maar we kunnen niet zo veel genieten van het uitzicht want het
regent er! Echt waar, het regent ook in Marokko!
Na drie
geweldige dagen is het tijd om terug te keren naar onze hometown,
Granada. Ik kan iedereen aanraden om ook eens af te zakken naar Marokko!
Het moet gezegd worden: Vamos Expeditions is een
toporganisatie. Vanaf het begin tot op Machu Picchu heeft de crew ons in de
watten gelegd en ervoor gezorgd dat we zo veel mogelijk konden genieten van de
trip en zo weinig mogelijk belast werden. Elke dag werden onze tenten opgezet,
matjes opgeblazen en werden de lekkerste maaltijden op tafel getoverd in
letterlijk the middle of nowhere. 
Over Machu Picchu kan ik nog wel een leuke anekdote
vertellen.. Weet je nog die ene keer toen we ‘per ongeluk’ de foute uitgang
namen bovenop een berg en toen vertrokken waren voor nog eens 3u wandelen? Wel
dat was de dag toen we naar Machu Picchu gingen en de Wayna Picchu-berg zijn
opgeklommen x2. 
